Чкаловка

Сине сагыныр күкнең йолдызлары,
Сине сагыныр күкнең җилләре.
Синең җырың җырлар сандугачлар,
Сине сагыныр бакча гөлләре.

Күк йөзендә мәңге югалмас ул
Синең җырлап очкан эзләрең.
Җир йөзендә һичбер онытылмас
Сөекле илем, — дигән сүзләрең.

Корыч лачын очып килә, диеп
Болыт диңгезләре юл бирде.
Мәскәүнең лачын кошы, диеп
Америка халкы кул бирде.

Байдуков белән Беляков
Синең җырларыңны җырларлар,
Син үлсәң дә исемең мәңге яшәр,
Ил батыры, диеп зурларлар.

Сөйгән улың Игорь, кызың Ольга
Очкан тавышыңны көтәләр,
Якын дустың Сталин, туган халкың
Аларны да батыр итәрләр.

Кая очсаң да син кыю очтың,
Үтәдең син очу планын.
Исемеңнән дошман калтырады,
Син куркыттың дошман еланын.

Синең кадрларың калдылар бит,
Хезмәт өчен җиңен сызганып,
Сөекле илебезне син сакладың,
Тормадың син көчең кызганып.

Сөекле улың белән халкың калды
Дустың Сталинның кулында,
Югалтмаслар, герой үстерерләр:
Алар да очар синең юлыңда.

Ворошилов сине чын яратты,
Син идең бит илнең йөрәге,
Миллионлаган батырлар калдырдың,
Дусларың бар — илнең терәге.

Колхоз, совхоз, завод эшчеләре
Синең җырларыңны җырларлар.
Чкалов, үлсәң дә исемең үлмәс,
Батырлыгың сөйләп зурларлар.

Бер кем очалмаган боз диңгезен,
Күз күрмәгән җирдә йөздең син,
Эчә торган суың салып очтың,
Каты сусавларга түздең син.

Очкан чакта шатлык белән очтың,
Дустың Сталинга сүз биреп,
Кремльдә булган наркомнарга
Кайттың матур, ямьле йөз биреп.

Телефоннар китерә хәбәреңне
Радиолар сине җырлыйлар.
Урман, таулар, җирләр, зур шәһәрләр
Синең батырлыгың зурлыйлар.

Булдың илебезнең чын батыры
Һәр эшеңне үтәдең күңелдән.
Калмадың бит үлеп тайгаларда,
Дуслар яткан җиргә күмелдең.

Син идең бит җирнең батыры,
Булдың бит син күкнең алтыны.
Мәңгелеккә сүнмәс һәм югалмас
Чкаловның гайрәтле ялкыны.

Томан тауларына бирешмәдең,
Сер бирмәдең каты җилләргә,
Батыр исемең мәңгегә югалмас,
Тәнең ята күмелеп гөлләргә.

Бөтен халык сөйде үзеңне,
Сөеп тоттылар бит кулыңны.
Үзең кебек батыр үстерерләр
Иркә җанлы Игорь улыңны.

Сине чын яратты Сталин,
Канатым, диде бит Сталин,
Терәгем, диде бит Сталин,
Батырым, диде бит Сталин.

По тебе будут тосковать небесные звёзды,
По тебе будут тосковать небесные ветры.
Твою песню будут петь соловьи,
По тебе будут тосковать садовые цветы.

В небе никогда не исчезнут
Следы твоих полётов с песней.
На земле никогда не забудутся
Твои слова: «Моя любимая страна».

«Летит стальной сокол», — сказали
И дали дорогу моря облаков.
«Сокол Москвы», — сказали
И протянули руку люди Америки.

Байдуков и Беляков
Будут петь твои песни.
Хоть ты и умер, твоё имя будет жить вечно,
Тебя будут чтить как героя страны.

Твой любимый сын Игорь, дочь Ольга
Ждут звука твоего полёта.
Твой близкий друг Сталин, родной народ
И их вырастят отважными.

Куда бы ты ни летел — летел смело,
Выполнял свой план полёта.
От твоего имени враг дрожал,
Ты устрашал вражеского змея.

Ведь остались твои кадры,
Засучив рукава для труда.
Ты защищал любимую нашу страну,
Не жалел своих сил.

Любимый сын и твой народ остались
В руках твоего друга Сталина.
Не дадут пропасть, вырастят героями:
И они полетят твоим путём.

Ворошилов тебя искренне любил,
Ведь ты был сердцем страны.
Ты оставил миллионы героев,
Есть твои друзья — опора страны.

Работники колхозов, совхозов, заводов
Будут петь твои песни.
Чкалов, хоть ты умер, твоё имя не умрёт,
Будут чтить тебя, рассказывая о твоей отваге.

Над ледяным морем, где никто не летал,
В невиданных местах плыл ты.
Ты вылетел, захватив питьевую воду,
Ты вынес сильную жажду.

В полёт ты отправлялся с радостью,
Дав слово своему другу Сталину.
К наркомам, что были в Кремле,
Ты вернулся с прекрасным, светлым лицом.

Телефоны приносят вести о тебе,
Радио воспевает тебя.
Леса, горы, земли, большие города
Прославляют твою отвагу.

Ты стал настоящим героем нашей страны,
Всякое дело исполнял от души.
Ты не остался лежать мёртвым в тайге,
Похоронен там, где лежат друзья.

Ведь ты был героем земли,
Ведь ты стал золотом неба.
Никогда не погаснет и не исчезнет
Могучее пламя Чкалова.

Ты не поддался горам тумана,
Не уступил сильным ветрам.
Твоё героическое имя не исчезнет вовек,
Твоё тело лежит среди цветов.

Весь народ любил тебя,
С любовью пожимали твою руку.
Таким же отважным, как ты, вырастят
Твоего нежного сына Игоря.

Тебя по-настоящему любил Сталин,
«Моё крыло», — говорил Сталин,
«Моя опора», — говорил Сталин,
«Мой герой», — говорил Сталин.