Ала карга һәм козгын

Ала карга белән козгын мактаныша,
Үләксә тапса, шатланыша.
— «Син тапсаң, мине дә буш калдырма», — дип
Бер-берсенә сүз куша, якынлаша.

Болар икәү сөйләшәләр зурлык белән,
Яши болар оятсызлык, бурлык белән,
Булган кошлар болардан нәфрәтләнә,
Болар гомер итәләр хурлык белән.

Ала карга шома гына бармак була,
Каз баласын каптырып алмак була.
Талап алып ялгыз казның бәбкәләрен
Рәхәтләнеп, ләззәтләнеп калмак була.

Шул кабәхәт [ыргы-ыргы] якын бара,
Каз бәбкәсен тырнагына тотып сала.
Калганнарын тагын килеп алырмын, дип
Очып китә канатларын кага-кага.

Бер аз баргач, козгын белән күрешәләр,
Талап алган каз бәбкәсен бүлешәләр.
Нәрсә күрсәк, шуны басып алабыз, дип
Каз бәбкәсен ашаганда көлешәләр.

Каз баласы алтау иде, бишәү калган,
Моның берсен шул кабәхәт карга алган.
Каз иясе Сәлим абзый ачуланып,
Мылтыгына дары белән дороп салган.

Калганнарын тагын килеп алыр, — диеп,
Сәлим абзый читтән генә карап торган...
Әзер малны басып килеп алучыны
Мылтык белән дөмектергән, капландырган.

Серая ворона и ворон хвастаются,
Найдут падаль — радуются.
«Если найдёшь, и меня не оставь ни с чем», —
Говорят друг другу, сближаются.

Эти двое беседуют с важностью,
Живут бесстыдством и воровством.
Все птицы их ненавидят,
Они живут в позоре.

Серая ворона хочет подкрасться ловко,
Хочет схватить гусёнка.
Отнять гусят у одинокой гусыни
И насладиться добычей.

Эта мерзавка подбирается вприпрыжку,
Хватает гусёнка когтями.
«За остальными вернусь ещё», —
Улетает, махая крыльями.

Пролетев немного, встречается с вороном,
Делят награбленного гусёнка.
«Что увидим, то и захватим», —
Смеются, поедая гусёнка.

Гусят было шестеро, осталось пятеро,
Одного унесла мерзкая ворона.
Хозяин гусей, дядя Салим, рассердился,
Зарядил ружьё порохом и дробью.

«За остальными снова вернётся», —
Дядя Салим наблюдал со стороны...
Того, кто прилетел захватить готовое добро,
Убил выстрелом, повалил ничком.