Башкортстанның XX еллыгына

Башкортстан бигрәк ямьле,
Агыйделкәй ага ерактан.
Алтын-көмеш, төрле ташлар
Чыга безнең биек Уралдан.

Кояш нуры белән ялтырап тора
Урал тавының кыя ташлары.
Урманнары аның шаулап үсә,
Мул уражай аның кырлары.

Без хәерче идек иске чакта,
Бүген балкый бәхет кояшы.
Урал тау кебек биек үсеп,
Алга бара совет дөньясы.

Кара болыт чыгып, яктылыкны
Тырышты бит бездән капларга.
Бөтен совет халкы күтәрелде
Үз бәхетен үзе сакларга.

Илне чагу өчен [эре] еланнар
Барлык оялардан чыктылар.
Илебезнең чекист батырлары
Дошман эзләренә бастылар.

Үзе корган хәйлә планына
Дошман үзе кереп буталды.
Бакчабызда чүпләр күп тормады,
Төбе, тамыры белән уталды.

Бар илебез хәзер сокланырлык,
Яшь батырлар белән бизәлде.
Егерме еллыгын каршы алабыз,
Сөекле ил бик нык төзелде.

Безнең бар тагын бер зур байлык,
Ишембайда нефть елгасы,
Кеше кулы тимәгән байлыкны
Эзләп тапты совет дөньясы.

Колхоз-совхоз гөрләп эшли
Сигез миллиард уңыш алырга.
Бездә булган байлык тулып ята,
Тырышабыз алга барырга.

Бар иде бит таркау торган чаклар,
Берсе белән берсе төрткәшеп.
Урыс, татар, башкорт, чуаш, дип,
Үги уллар кебек үртәшеп.

Булган милләт бергә яши хәзер,
Һәрбер халык үзенең иркендә.
Егерме еллыгын бәйрәм итә,
Башкортстан шатлык эчендә.

Ничә меңнәр бездә укытучылар,
Укыталар тырышып берләшеп.
Колхозларга оешып эшлибез,
Күгәрченнәр кебек гөрләшеп.

Тулып ята бездә инженерлар,
Землемерлар сыза межасын.
Егерме еллыкка шатлык бәйрәм,
Бетердек бит дөнья нужасын.

Төрле машиналар, трамвайлар,
Гөрләп тора Уфа калабыз.
Балаларыбыз безнең тырышып укый,
Үзебез дә белем алабыз.

Һәр авылда мәктәп, кызыл клуб,
Ун дүрт җирдә эшли театр.
Бер аз үсешләрне сөйләп үттем,
Укып, дуслар тагын ни әйтер.

Бездә бодай, бездә муллык,
Бездә алтын, көмеше.
Бу шатлыклар, бу бәхетләр,
Сталинның җимеше.

Башкортостан особенно прекрасен,
Издалека течёт родная Агидель.
Золото, серебро, разные камни
Добывают на нашем высоком Урале.

В солнечных лучах сверкают
Скалы Уральских гор.
Шумят, разрастаются его леса,
Богаты урожаем его поля.

Мы были нищими в прежние времена,
Сегодня светит солнце счастья.
Вырастая высоко, как горы Урала,
Советский мир идёт вперёд.

Поднявшаяся чёрная туча
Пыталась закрыть от нас свет.
Весь советский народ поднялся,
Чтобы самому защитить своё счастье.

Чтобы ужалить страну, [большие] змеи
Повылезали из всех своих гнёзд.
Герои-чекисты нашей страны
Встали на след врага.

В собственный коварный замысел
Попал и запутался сам враг.
Недолго сорняки стояли в нашем саду:
Их выпололи с корнем, до основания.

Вся наша страна теперь достойна восхищения,
Украсилась молодыми героями.
Мы встречаем её двадцатилетие,
Прочно выстроена любимая страна.

Есть у нас ещё одно большое богатство:
В Ишимбае — река нефти.
Нетронутое человеческой рукой богатство
Отыскал советский мир.

Колхозы и совхозы кипят работой,
Чтобы собрать восемь миллиардов урожая.
Наши богатства переливаются через край,
Мы стараемся двигаться вперёд.

Были ведь времена разобщения,
Когда толкали друг друга,
Дразнили: русский, татарин, башкир, чуваш, —
Словно чужие, пасынки.

Все народы теперь живут вместе,
Каждый народ свободен.
Празднует двадцатилетие
Башкортостан, полный радости.

Сколько тысяч у нас учителей,
Учат старательно, общими силами.
Работаем, объединившись в колхозы,
Перекликаясь, словно голуби.

Много у нас инженеров,
Землемеры чертят межи.
К двадцатилетию — радостный праздник:
Мы ведь покончили с жизненной нуждой.

Разные машины, трамваи —
Шумит наш город Уфа.
Наши дети усердно учатся,
И мы сами получаем знания.

В каждой деревне школа, красный клуб,
В четырнадцати местах работают театры.
Я немного рассказал о наших достижениях;
Прочитают друзья — что ещё скажут?

У нас пшеница, у нас изобилие,
У нас золото и серебро.
Эти радости, это счастье —
Плоды трудов Сталина.