Яшәсен безнең кояш

Күк йөзеннән килгән җәйге яңгыр,
Бөтен чәчкәләрне чылата,
Бакчадагы бөтен чәчкәләрне
Тәмле суы белән юата.

Шул вакыт карыйм агачларга
Тамчы тама биек тирәктән.
Сандугачлар сайрый куанышып,
Шатлык белгертәләр йөрәктән.

Кайсылары сайрый, кайсы оча
Канатларын җилпеп кагынып.
Нурлы кояш килеп чыга шунда
Көтеп торган чакта сагынып.

Агачлардан тама тамчылар,
Кояш нуры белән пар чыга.
Кайда гына барсаң шунда рәхәт,
Шатлык кошы оча каршыма.

Кайда гына барсаң шул матур кош
Миңа шатлык, миңа көч бирә...
Бөек даһи безнең юлбашчыбыз
Безгә шатлык хәбәр китерә.

Таң алдында төшкән матур чыклар
Чәчкәләрне корттан кистерми.
Нурлы кояш безне шулай саклый
Безгә салкын җил дә истерми.

Кырау төшми безгә, салкын тими,
Кояш безгә шатлык китерде.
Яшәсен лә Сталин — кояшыбыз
Ул бит безгә зур бәхет бирде.

Летний дождь, пришедший с небес,
Орошает все цветы,
Все садовые цветы
Утешает своей сладкой водой.

В эту пору я смотрю на деревья:
С высокого тополя падают капли.
Радостно поют соловьи,
От души выражают радость.

Одни поют, другие летят,
Взмахивая, трепеща крыльями.
И тут выходит лучистое солнце,
Которого так ждали и по которому скучали.

С деревьев падают капли,
В лучах солнца поднимается пар.
Куда ни пойдёшь — всюду хорошо,
Птица радости летит мне навстречу.

Куда ни пойдёшь, эта прекрасная птица
Даёт мне радость, даёт мне силы...
Наш великий, гениальный вождь
Приносит нам радостную весть.

Прекрасные росы, выпавшие перед зарёй,
Не дают червю погубить цветы.
Так лучистое солнце хранит и нас,
Даже холодному ветру не даёт дуть на нас.

Не выпадает на нас иней, не касается холод,
Солнце принесло нам радость.
Да здравствует Сталин — наше солнце,
Ведь он дал нам великое счастье.