Илнең лачыннары

Коккинаки һәм Бряндинский иптәшләргә.

Сез очтыгыз лачын кебек,
Болыт диңгезләрен кистегез.
Җитәр җирегезгә җитә алдыгыз,
Искән җилләр кебек истегез.

Күз күрмәслек күккә сез мендегез,
Болыт ашасыннан йөздегез.
Ватан дәрте сезнең йөрәкләрдә
Сез корыч бит, сез нык түздегез.

Йолдызлар да бары да сезнең дуслар,
Сез үттегез илнең кырларын.
Самолёт та шунда җырлап үтә
Халкыбызның матур җырларын.

Таулар, урман, сулар, тайга аша
Сез үттегез җырлап, сөйләшеп.
Ватан өчен туган батырлар дип,
Бар ил калды гомер теләшеп.

Көнчыгышка сәлам илттегез сез
Кремльдән, кызыл Мәскәүдән.
Рәхмәт сәламнәре явып тора
Заводлардан, кызыл гаскәрдән.

Сәлам колхозлардан, совхозлардан,
Илебездә тулган халыктан.
Сез очтыгыз коштан җитезерәк,
Шәп бардыгыз йөзгән балыктан.

Товарищам Коккинаки и Бряндинскому.

Вы летели, словно соколы,
Рассекали облачные моря.
Вы сумели достичь своей цели,
Проносились, словно ветры.

Вы поднялись в недоступную глазу высь,
Плыли сквозь облака.
В ваших сердцах — воодушевление Родиной;
Вы ведь сталь, вы стойко выдержали.

Все звёзды — ваши друзья,
Вы миновали поля страны.
И самолёт там пролетает, напевая
Прекрасные песни нашего народа.

Через горы, леса, воды, тайгу
Вы летели, пели, беседовали.
«Богатыри, рождённые для Родины», — говорила
Вся страна, желая вам долгой жизни.

На Восток вы принесли привет
Из Кремля, из красной Москвы.
Сыплются благодарственные приветы
От заводов, от Красной армии.

Привет от колхозов, от совхозов,
От народа, населяющего нашу страну.
Вы летели быстрее птицы,
Шли проворнее плывущей рыбы.