Очучы герой кызлар

I

«Родина» дигән очкычыбыз
Оча күккә шатлык тутырып,
Герой кызлар оча Көнчыгышка
Шушы самолётка утырып.

Мәскәү шәһәреннән озаталар
Кызыл әләм белән җилпеп,
Оча герой кызлар шатлык белән
Кара карлыгачтай кылып.

Алар шул вакытта сүз бирделәр
Тукталмый һәм төшми очарга,
Күк йөзендә якты йолдызлар
Тора көтеп сүзләр кушарга.

Сезне мактый таулар, зур урманнар,
Сезне мактый урак урганнар.
Сезне мактый заводта эшләгәннәр,
Сокланалар хәтта дошманнар.

Сез йөзәсез томан диңгезләрен,
Сез үтәсез болыт тауларын.
Һичбер дошман сезне туктата алмас,
Сез өзәрсез дошман ауларын.

Буран, томан аша үткәндә дә
Җырладыгыз җиңү җырларын.
Утлар диңгезен дә үтәрсез сез,
СССРның герой кызлары.

Болытларга сез бит сүз кушасыз,
— «Буталмагыз, безне кысмагыз,
Безнең йөрәкләрдә ил дәрте бар,
Сездән куркып әкрен очмабыз!»

Бер нәрсә дә сезне куркытмый,
Сез очмыйсызласа әкрен.
Егерме алты сәгать сез очтыгыз,
Алты мең дә дүрт йөз чакрым.

Сез гизәсез диңгез, урман, кырлар,
Сез күрәсез аю, боланын.
Сөекле илебезнең геройлары,
Үтәдегез очу планын.

Самолётта бензин бетә башлый,
Тукталырга уйлый машина.
Тайга өстендә очучыларның
Төрле уйлар килә башына.

Самолёт та шунда төшәр төсле
Иксез-чиксез булган тайгага.
Сөекле илебезнең герой кызы
Исәпләми моны кайгыга.

Раскова шунда күп уйланмый,
Йөрәгенә гайрәт китерә.
Кырыс, чиксез тайга эченә
Илнең батыр кызы сикерә.

Кояш күренмәгән кара урман,
Тавышлана шунда җил генә,
Ерткычлардан курыкмый, калтырамый —
Йөрәгендә сөекле ил генә.

Остазыбыз даһи Сталин
Куша геройларны табарга.
Ярты сәгать үтми, машиналар
Тотыналар шаулап очарга.

Сталь канатлы очкыч машиналар
Күктән карап эзләп баралар.
Кара урман баскан тайга эченнән
Геройларны эзләп табалар.

Илебезгә тулды шатлык хәбәр,
Шатлык белән каршы алабыз.
Ватан өчен туган герой кызлар
Сез бит безнең герой балабыз!

Сәлам яза сезгә каләмем,
Сезгә барсын шатлык сәламем.
Сезне сөя безнең йөрәкләр,
Сез бит ватан өчен терәкләр.

Сезне сөя безнең остазыбыз,
Сезгә гомер теләп калабыз.
Югалтмас безнең беребезне дә
Нурлы кояш — даһи Атабыз.

I

Наш самолёт, названный «Родина»,
Летит, наполняя небо радостью.
Девушки-герои летят на Восток,
Сев в этот самолёт.

Из города Москвы их провожают,
Размахивая красным знаменем.
Радостно летят девушки-герои,
Подобно чёрным ласточкам.

Тогда они дали слово
Лететь без остановок и посадок.
В небе яркие звёзды
Ждут, чтобы заговорить с ними.

Вас хвалят горы, большие леса,
Вас хвалят жнецы.
Вас хвалят заводские рабочие,
Восхищаются даже враги.

Вы плывёте через моря тумана,
Вы проходите горы облаков.
Никакой враг не сможет вас остановить,
Вы разорвёте вражеские сети.

Даже проходя сквозь буран и туман,
Вы пели песни победы.
И огненное море вы преодолеете,
Девушки-герои СССР.

Вы ведь обращаетесь к облакам:
— «Не путайтесь под ногами, не тесните нас,
В наших сердцах — воодушевление страной,
Мы не полетим медленнее из страха перед вами!»

Ничто вас не пугает,
Вы никогда не летите медленно.
Двадцать шесть часов вы летели,
Шесть тысяч четыреста километров.

Вы странствуете над морями, лесами, полями,
Видите медведей и оленей.
Герои любимой нашей страны,
Вы выполнили план полёта.

В самолёте начинает кончаться бензин,
Машина собирается остановиться.
Лётчицам над тайгой
Приходят в голову разные мысли.

Кажется, самолёт сейчас опустится
В бескрайнюю тайгу.
Девушка-герой любимой нашей страны
Не считает это горем.

Раскова тогда не раздумывает долго,
Наполняет своё сердце отвагой.
В суровую, бесконечную тайгу
Прыгает отважная дочь страны.

Тёмный лес, где не видно солнца,
Там слышен только ветер.
Не боится зверей, не дрожит —
В её сердце только любимая страна.

Наш наставник, гениальный Сталин,
Приказывает найти героев.
Не проходит и получаса — машины
Начинают с гулом взлетать.

Летательные машины со стальными крыльями
Ищут, глядя с неба.
В тайге, покрытой тёмным лесом,
Отыскивают героев.

Нашу страну наполнила радостная весть,
Мы встречаем вас с радостью.
Девушки-герои, рождённые для Родины,
Ведь вы — наши героические дети!

Моё перо пишет вам привет,
Пусть дойдёт до вас мой радостный привет.
Наши сердца любят вас,
Ведь вы — опора Родины.

Вас любит наш наставник,
Мы желаем вам долгой жизни.
Никому из нас не даст пропасть
Лучистое солнце — наш гениальный Отец.