Балалар турында җырларым

Ике чирек үтте рәхәт укып,
Дәфтәрләргә яздык төрлесен.
Кем тырышкан шунда, кем уйнаган,
Күрсәттеләр уку билгесен.

Зия белән Гыйльман «ярышканнар» —
Берсен-берсе [шып] узганнар.
Сугышканнар алар, шаярганнар.
Мәктәп тәртипләрен бозганнар.

Алар шулай йөргән һәр вакытта,
Алар өчен яхшы кыш кына.
Дәфтәрләрен ачып карадылар,
Кызыл каләм кергән еш кына.

Уйнап, сугышып арып кайтып яткан,
Пич башына менеп сузылып.
Кайсы өстәлдә, кайсы караватта
Китаплары ятадыр тузылып.

Аягы да чатан, йөри алмый,
Ахрысы бик нык сыгылган.
Киемнәр дә бик нык пычранган,
Әллә нигә барып тыгылган.

Маңгайында кызыл кан күренә,
Әллә кәҗә булып сөзгәннәр.
Пальтосында юктыр бер төймә дә,
Кырык җирдән тартып өзгәннәр.

Нәҗип белән Закир укып кайтты,
Болар да бит язган төрлесен.
Дәфтәрләре әйтеп тора
Тәртиплелек, яхшы билгесен.

Киемнәрен салып элеп куйган,
Китапларын яхшы караган.
Дәфтәргә һич тап төшермәгән,
Күз карасы итеп саклаган.

Булган язуларын ачып куйды,
Бер дә куркып тормый калтырап,
Начар, дигән бер сүз язылмаган,
Яхшы, дигән тора ялтырап.

Киемнәре һичбер ертылмаган,
Бер дә өзелмәгән төймәсе.
Тәртипле шул, диеп чәй әзерли,
Рәхмәт укып аның әнкәсе.

Две четверти прошли за учением,
В тетрадях записали разное.
Кто старался, а кто играл —
Показали школьные оценки.

Зия и Гильман «соревновались» —
Обгоняли друг друга [наречие прочитано неуверенно].
Они дрались, баловались,
Нарушали школьный порядок.

Так они вели себя всё время,
Хороша им только зимняя пора.
Открыли тетради и посмотрели —
Красный карандаш бывал там часто.

Наигравшись, надравшись, усталый вернулся,
Растянулся, забравшись на печь.
Одни на столе, другие на кровати —
Книги валяются в беспорядке.

Нога хромает, ходить не может,
Видно, сильно подвернул.
Одежда тоже очень испачкана,
Куда-то успел влезть.

На лбу видна красная кровь,
Словно бодались, как козы.
На пальто нет ни одной пуговицы,
В сорока местах разодрали.

Наджип и Закир вернулись из школы,
Они тоже записывали разное.
Их тетради сами говорят
О порядке и хороших оценках.

Снял одежду и повесил,
За книгами хорошо следил.
Ни пятнышка не поставил в тетради,
Берёг как зеницу ока.

Открыл свои записи,
Нисколько не дрожит от страха.
Нигде не написано «плохо»,
Сияет слово «хорошо».

Одежда нигде не порвана,
Ни одна пуговица не оторвана.
«Вот какой аккуратный», — готовит чай,
Благодаря его, мать.