Балалар өчен җырлар

Марат, Хәсән, Миңнемулла
Укысалар да бергә.
Өчесендә өч холык
Туры килде күрергә.

Өчесенең дә кулында
Каләм, дәфтәр, китаплар.
Пычратырга, ерткаларга
Һич ярамас, балалар.

Өчесе дә беренчедә
Алар укый башлады.
Атна үтми дәфтәрләрен
Марат ертып ташлады.

Куллары да бик каралган
Бите беткән пычрап,
Кайтса-барса, эт өсләтә,
Юл буенда очырап.

Миңнемуллага күзең сал,
Кулы башы ак кына.
Дәфтәрләренә карасаң,
Бозылмаган чак кына.

Миңнемулла кайтса-барса,
Артына да әйләнми
Ул тәртипле, ул тырыша,
Начар эшкә бәйләнми.

Миңнемулла беренче ел
Отличнолар алды бит,
Марат тәртипсезлек белән
Класында калды бит.

Укытучы: «Шаулама», — дип
Килеп Маратны утырта.
Марат һаман исәпкә алмый,
Хәсәнне дә котырта.

Миңнемулла укый-укый
Җиденчене тутырды,
Хәсән белән Марат икәү
Һаман өчтә утырды.

Миңнемулла рабфакта
Укып кайтты сөенеп.
Марат, Хәсәннең әнкәсе
Елап тора көенеп.

Марат, Хәсән укымыйлар,
Укытучыга [үркәләп],
Кая барса, сугышалар,
Җибәрәләр төрткәләп.

Тәртипле бул, туганкаем,
Тәртип, белсәгез, алтын.
Тәртип белән укысагыз,
Илгә булырсың якын.

Марат, Хасан, Миннемулла
Хотя и учатся вместе,
У троих три разных характера
Пришлось увидеть.

В руках у всех троих
Перо, тетрадь и книги.
Пачкать их и разрывать
Совсем нельзя, дети.

Все трое в первом классе
Начали учиться.
Не прошло недели — свои тетради
Марат разорвал.

Руки совсем почернели,
Лицо всё испачкано.
По дороге туда и обратно
Натравливает встреченную собаку.

Посмотри на Миннемуллу —
Руки и лицо чистые.
Если посмотреть в тетради,
Они нисколько не испорчены.

Миннемулла идёт домой или в школу,
Даже не оглядывается.
Он дисциплинирован, он старается,
В плохие дела не ввязывается.

Миннемулла в первый год
Получал отличные оценки.
А Марат из-за беспорядочности
Остался на второй год.

Учитель: «Не шуми!» —
Подходит и усаживает Марата.
Марат всё не обращает внимания,
Подстрекает и Хасана.

Миннемулла учился, учился,
Закончил седьмой класс.
А Хасан и Марат вдвоём
Всё сидели в третьем.

Миннемулла, отучившись на рабфаке,
Вернулся радостным.
Матери Марата и Хасана
Стоят и горько плачут.

Марат и Хасан не учатся,
Обидевшись на учителя.
Куда ни придут — дерутся,
Их прогоняют толчками.

Будь дисциплинирован, родной,
Знайте: порядок — золото.
Если будете прилежно учиться,
Станете нужны стране.