Уңыш бәйрәме

Бүген шатлык бәйрәм колхозларда,
Уңыш бүләбез дип торалар.
Симез маллар суеп, җыелышып,
Туганнарча шатлык коралар.

Ел буена тырышып бергә эшләп,
Бергәләшеп киңәш итәләр.
«Бәйрәмебез матур булсын» диеп,
Закупканы итеп бетәләр.

Хаҗи бабай хәзер җитмешләрдә,
Гомер буе йөргән көтүдә.
Иске заманнарга нык рәнҗи ул,
Кысыклыкта гомер итүгә.

Сәлим белән Солтан гармун уйный,
Белми бабай нәрсә дияргә.
Ударникларны мин котлыйм дип,
Бабай төшеп китте биергә.

Бабай биеп туктый тыпырдатып,
Колхозчылар куллар чабалар.
«Рәхмәт бабай, тагын күп яшә», — дип,
Каршысына бүләк салалар.

Бабай шул вакытта тирләп, пешеп,
Бу бүләкне ала хөрмәтләп.
«Карт көнемдә рәхәт күрдем», — диеп,
Сталинга укый күп рәхмәт.

«Ленин» колхозында колхозчылар,
Бер көн эшкә өчәр сум ала.
Өен сала, кайсы сарык ала,
Кайсы бишәр йөзгә тун ала.

Ударниклар һич тә тормаганнар,
Беләк тала диеп сакланып.
Алты тонна ашлык китерделәр,
Кунакларын сыйлый шатланып.

Сегодня в колхозах радостный праздник,
Говорят: «Делим урожай».
Зарезав упитанный скот и собравшись,
Радуются вместе, как родные.

Весь год усердно работали сообща,
Теперь сообща советуются.
«Пусть наш праздник будет красивым», —
Говорят и заканчивают закупки.

Деду Хаджи теперь за семьдесят,
Всю жизнь он пас скот.
Горько вспоминает старые времена,
Жизнь в нужде и стеснении.

Салим с Солтаном играют на гармошке,
Дед не знает, что сказать.
«Я поздравлю ударников», — говорит
И выходит плясать.

Дед отплясал, притопывая,
Колхозники хлопают в ладоши.
«Спасибо, дед, живи ещё долго», —
Говорят и кладут перед ним подарок.

Дед, разгорячённый и вспотевший,
С почтением принимает этот подарок.
«На старости лет увидел хорошую жизнь», —
Говорит и благодарит Сталина.

В колхозе «Ленин» колхозники
Получают по три рубля за рабочий день.
Один строит дом, другой покупает овцу,
Кто-то берёт шубу за пятьсот.

Ударники не стояли без дела,
Не береглись от усталости в руках.
Привезли шесть тонн зерна,
Радостно угощают своих гостей.