Гыйльман бабай

Колхозлар да, совхозлар да
Без эшлибез сызганып,
Булган эшне сөеп эшлик,
Көчне тормыйк кызганып.

Колхозларда җирләр бакча кебек,
Бүлем-бүлем тора межасы.
Бергәләшеп рәхәт без эшлибез,
Китте бездән ачлык нужасы.

Гыйльман бабай килә көлә-көлә,
Җамал әби аның карчыгы.
Бодай белән генә тулды инде
Алып килгән утыз капчыгы.

Бабай безнең җиткән җитмеш яшькә,
Сакал, чәче охшый укага.
Колхоз тормышына хөрмәт укып,
Ләгънәт укый иске сукага.

Капчыкларын бабай санап карый,
Чыга алмый бер дә исәпкә.
Тагы йөз илле пот арыш бар,
Сыймас төсле була әсәккә.

Әле тагын аның алмаган бит
Солы, борчак белән тарысы.
Бабаема санап күрсәттеләр:
Дүрт йөздән арта барысы.

Капчыкларын аның төяделәр
Автомашинага бик рәтләп.
Шатлыгыннан бабай шунда укый
Даһи Сталинга зур рәхмәт.

И в колхозах, и в совхозах
Мы работаем, засучив рукава.
Будем любить своё дело,
Не станем жалеть сил.

Земли в колхозах — словно сад,
Межи делят их на участки.
Хорошо нам работать сообща,
Ушла от нас голодная нужда.

Идёт, улыбаясь, дед Гильман,
Бабушка Джамал — его жена.
Одной только пшеницей уже наполнились
Тридцать мешков, что он принёс.

Нашему деду уже семьдесят,
Борода и волосы — словно серебряная канитель.
Он славит колхозную жизнь
И проклинает старую соху.

Дед пересчитывает мешки,
Никак не может свести счёт.
Есть ещё сто пятьдесят пудов ржи,
Кажется, не поместится в закром.

А ведь он ещё не получил
Ни овса, ни гороха, ни проса.
Посчитали и показали деду:
Всего выходит больше четырёхсот.

Его мешки уложили
В автомобиль очень аккуратно.
От радости дед тут же
Шлёт великую благодарность гениальному Сталину.